വ്യാഴാഴ്‌ച, ഒക്‌ടോബർ 13

കിനാവില്‍ ഒരു മഴ

ഒരുപാടു നോവുകള്‍ ഒരുമിച്ചു പെയ്യുന്ന -
മഴനീര് പൊഴിയുന്ന രാത്രി ഒന്നില്‍ ....



ഇട നെഞ്ചിലെവിടെയോ ഉടയാതെ സൂക്ഷിച്ച -
കനവിന്‍റെ മണ്‍കുടം നനവണിഞ്ഞു.





മനസ്സിന്‍റെ ഗോവണിപ്പടികളില്‍ പടവുകള്‍ -
കുളിരുന്ന തുള്ളികള്‍ താഴന്നിറങ്ങേ,













മറയത്ത് കുറുകാതെ മറപറ്റി നിന്നൊരെന്‍ -
ഓര്‍മ്മതന്‍ പ്രാവുകള്‍ മഴനനഞ്ഞു.







ഒരുപാടു കാത്തിരുന്നൊരുദിനം പൊഴിയുന്ന -
മഴമണിത്തുള്ളികള്‍ കൂട്ടിവെയ്ക്കാന്‍ .....













ഇനിയും മറക്കാത്ത  മനസ്സിന്‍റെ വേഴാമ്പല്‍
അതിയായ കൊതിയോടെ മഴ നുകര്‍ന്നു.




ഓടിയെന്‍ കൈകളാല്‍ കോവിലിന്നിറയത്തു -
മറവിതന്‍ തുള്ളികള്‍
തൊട്ടെടുക്കെ ...
മതി !എന്നു പരിഭവം ചൊരിയുന്ന പോലന്ന് 
മിന്നാമിനുങ്ങ് പോല്‍ പോയ്മറഞ്ഞു... .


പഴയോരെന്‍ ഓര്‍മതന്‍  മണലിട്ട മുറ്റത്തു-
പ്രണയമായ്‌, പ്രളയമായ് 
പെയ്തൊഴിയെ..
ഒന്നിനുമല്ലാതെ ഒരു നോക്ക് കാണുവാന്‍,
ഒരു നിശാ ശലഭമായി പാറി വീണു.
"ഒരുപാടു മഴനനഞ്ഞെരിയുന്ന കണ്ണുമായ്‌
 
ഓര്‍മതന്‍ ഇടനാഴി വഴി പിരിയെ...



 എന്തിനെന്നറിയാതെ മനസിന്‍റെ തമ്പുരു 
മഴയുടെ താളത്തില്‍ ശ്രുതി ചേര്‍ത്തു.






നീട്ടിയ കയ്യുമായ് മഴ കാത്ത കുട്ടിയാ
വിണ്ണിന്റെ മേട്ടില്‍ തളര്ന്നിരിക്കെ ...




ശ്യാമ മേഘത്തിന്റെ കണ്ണീരു പോലന്നു  
പെയ്തൊഴിഞ്ഞു മഴ മൂകമായി.



ഒഴുകുന്ന പുഴയിലെ ഉലയാത്ത നാളമായ്
വീശുന്ന കാറ്റിലെ ഇളകാത്ത ചില്ലയായ്...
വെണമേഘ ശകലങ്ങള്‍ വാരി വിതറിയാ
സൂര്യാംശു  മാനത്ത് പാറി വീണു.


ചാറ്റല്‍ മഴ പോല്‍ ചിതറിയ സ്നേഹത്തിന്‍
മുത്തുകള്‍ ഒന്നായി ചേര്‍ത്തു വെക്കെ...  
പെയ്തു തോരാത്ത മഴയുടെ ഇന്ദോളം
പേമാരി പോല്‍ പെയ്തൊരാ രാഗേന്ദുവില്‍.

ആനന്ദഭൈരവി രാഗത്തിന്‍ ഹര്ഷത്തില്‍
ആപാദ ചൂഡം നനഞ്ഞോരാ വര്‍ഷത്തില്‍

പെയ്തോഴിഞ്ഞോരാ മേഘമല്‍ഹാരിന്‍
പ്രദക്ഷിണം വെച്ച് നട അടക്കവേ ....
ഉടഞ്ഞു പോയൊരാ 'സ്വപ്ന' നഷ്ടത്തില്‍
ഉതിര്‍ന്നു വീണിതാ വര്‍ഷ ബാഷ്പങ്ങള്‍.
                           

   


ശനിയാഴ്‌ച, ഒക്‌ടോബർ 1

നന്ദി ഗുരുവേ.....നന്ദി!




ഇന്ന് ഓരോ ഭാരതീയനും ആ ഗാന്ധിയന്‍ സ്വപ്നങ്ങളോട്‌ നീതി  കെട്ട  അന്ധത നടിക്കുന്നു.
അന്നും ദുശാസ്സനവേഷങ്ങള്‍ അരങ്ങു തകര്‍ത്ത് ആടുമ്പോള്‍ , ആ കളരിയിലെ നിശബ്ദം തെളിഞ്ഞു കത്തുന്ന നിലവിളക്കായിരുന്നു  മഹാത്മജി.

ഭാരതം ലോകത്തിനു സമ്മാനിച്ച ലാളിത്യത്തിന്റെ പര്യായം.

ആര്‍ഷഭാരത സംസ്കാരത്തിന്‍റെ മൂല്യവത്തായ ഭൂതകാലത്തിലെ ആത്മ ശുദ്ധിയുടെയും അര്‍പ്പണത്തിന്റെയും  വെളുത്ത വാവ്................



അനുഭവതീചൂളയില്‍ അടക്കപെട്ട  കറുത്തവരുടെ ..സ്വാതന്ത്ര  സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തായിരുന്നു!!!

 വെളുത്തവരുടെ വിരാജിത  സ്വപ്നങ്ങളെ തല ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ച കഴുമരത്തിന്റെ 
നിഴല്‍ വിഴുങ്ങിയിരുന്നു!!!.


 

ഇത് സമരതീക്ഷ്ണമായ ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഇന്ത്യയുടെ അറിവുകള്‍...അതാകട്ടെ...സ്വതന്ത്ര ഭാരത ഭാവിക്ക് പീഡന കാലത്തിന്റെ തിരു ശേഷിപ്പ്!!!



വന്ധ്യമേഘങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പാരതന്ത്ര ഭൂവിലെ സ്വാതന്ത്രത്തിന്റെ മഴ മേഘം .....
ഹിംസ പൂത്ത മുള്‍ക്കാടുകള്‍ക്കിടയിലെ അഹിംസയുടെ ചന്ദന മരം.
വെറിപിടിച്ച  വെള്ളക്കാരനെ ശാന്തമായി നേരിട്ട നിര്‍മ മനായ  യാത്രികന്‍.
അന്ധരായ  നാട്ടുരാജാക്കള്‍ക്ക്‌ യുദ്ധഭീകരതകള്‍ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത സഞ്ജയന്‍.
സ്വന്തം മണ്ണില്‍ ...തണലില്ലാത്ത നിലത്തില്‍ കരിയുന്ന മനസുകള്‍ക്ക് ഒരു കുളിര്‍നിഴല്‍ ആയി എളിമയുടെ പന്തലൊരുക്കി ആ മാമരം.

അസഹിഷ്ണുതയുടെ ദുര്‍മനസുകള്‍ 
വെറുപ്പോടെ 
ഒരു കരണത്തടിച്ചപ്പോളും; നിഷ്കളങ്കതയുടെ മറുകരണം കാട്ടി കുഞ്ഞിനെപോലെ പല്ലില്ലാത്ത മോണ കാട്ടി ചിരിച്ച  വെന്മലര്.



അങ്ങേകിയ സഹിഷ്ണുതയുടെ  പാഠം നന്ദിയോടെന്നും ഓര്‍ക്കും ആര്‍ഷഭാരതത്തിലെ അവഗണിക്കപെടുന്നവര്‍ പോലും!!!

ഭാരതീയരുടെ ജീവിതകല്പടവുകളിലും,നന്ദിയും സ്നേഹവും വിളയുന്ന മനസുകളിലും കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹസ്പര്‍ശത്തോടെ അങ്ങയുടെ സാമീപ്യംഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയും.
"മരിച്ചെങ്കിലും ഗുരോ..അങ്ങ് ഓര്‍മകളില്‍ എന്നും ജീവിക്കും."
..............ബാഷ്പാഞ്ജലികളോടെ പ്രണാമം ..............










ശനിയാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 24

എന്തൊരു ടൈമിങ്ങ്!


സമയത്തിന്‍റെ വില മനസിലാക്കാന്‍ പലപ്പോഴും നാം വൈകി പോകാറുണ്ട്...അതല്ലെങ്കില്‍ അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തഭാവം നടിച്ചിട്ടുണ്ട്..ഞാനും അതില്‍ ഒട്ടും വ്യത്യസ്തയല്ല.
സമയത്തെ പല ഖണ്ഡങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ പലപ്പോഴും നാം വിസ്മരിക്കാറുണ്ട്.

പലപ്പോഴും നാം അടഞ്ഞ വാതിലുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ നിരുദ്ധ കണ്‍ഠം നിലനില്‍ക്കാറുണ്ട് നമുക്ക് മുന്‍പില്‍ തുറക്കപെട്ട മറ്റു വാതിലുകളിലേക്ക് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ.ഇമ ചിമ്മുന്ന നേരം പോലുംചിലരെ  മറക്കാന്‍ കഴിയാതെ ..അതെ ..അതാണ്‌  കാഷ്ഠ.

മൂന്നു കാഷ്ഠയാണ് ഒരു കല.വേദന തന്നു പിരിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും വരും വരാതിരിക്കില്ലാ എന്ന്കരുതി മഴക്കായുള്ള വേനല്കുടീരതിനുള്ളിലെ   ചാതകത്തിന്റെ/വേഴാമ്പലിന്റെ കേഴല്‍.ആ കേഴലിന്‍ ഇടവേള..അതാണ്‌ കല.

മുപ്പതു കലകള്‍ ചേര്‍ന്നാല്‍ ഒരു ക്ഷണം.പിന്‍വിളി  കേട്ടുവെന്ന് കരുതി വൃഥാ പിന്തിരിഞ്ഞു നാം നോക്കുന്ന അത്ര സമയം.

പന്ത്രണ്ടു ക്ഷണം ഒരു മുഹൂര്‍ത്തം.ആരോഗ്യമുള്ള പുരുഷനും യൌവ്വനമുള്ള സ്ത്രീയും പരസ്പരം അറിയുന്ന തിന് പ്രകൃതി അനുവദിച്ച സമയം.

മുപ്പതു മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ അഹോരാത്രം...കാന്തന്റെ  മാറില്‍ തല ചായ്ച്ചിരുന്നു രാവേറെ ചെന്നും  കഥയും ,നടനവും,നാട്യവും,നാടകവും സമന്വയിക്കുന്ന കഥകളി മുദ്രകളില്‍ അലിഞ്ഞു കിനാവില്‍ നളന്‍ കണ്മുനയാല്‍ ദമയന്തിയുടെ കടമിഴിയില്‍ നളചരിതം രചിക്കുന്ന  അപൂര്‍വസമയം.

മുപ്പതു  അഹോരാത്രം അഥവാ ഒരു മാസം .മാന്തളിര്‍ തിന്നു മദിക്കാന്‍ ആയി പൂങ്കുയില്‍ ആകാംഷയോടെ തൈമാവില്‍ കൊക്കുരുമ്മി കാത്തിരിക്കുന്ന കാലം.
രണ്ടു മാസം അഥവാ ഒരു ഋതു.വിടരാതെ കൊഴിയുന്ന പൂമൊട്ടുകളില്‍ മകരന്തന്‍ നടത്തുന്ന നീതി നിഷേധം പോലെ..വേദങ്ങള്‍ നാലും ഗ്രഹസ്ഥമാക്കാന്‍ ഗണിക പെണ്കൊടികള്‍ക്ക് വരേണ്യ വര്‍ഗം അനുവദിച്ച സമയം.

മൂന്നു ഋതുക്കള്‍ അഥവാ ഒരു അയനം.ശിശിരത്തില്‍ കൊഴിഞ്ഞ ഇലകള്‍ക്കൊപ്പം പറന്നകന്നു പോയ  ഇണക്കിളിയെ കാത്തിരിക്കാന്‍ മറു കിളിക്ക് പ്രേരകമാകുന്നത് വസന്തത്തില്‍ തളിരിടുന്ന പ്രതീക്ഷകളാണ്.അതായത് മൂന്നു ഋതുഭേദങ്ങളുടെ വിരഹ കാലയളവ്‌ഒരു അയനം.

രണ്ട് അയനം അഥവാ ഒരു സംവത്സരം.ദിക്കുതോറും തളക്കപെട്ടു  കിടക്കുന്ന ദിക്പാലകരുടെ മോചനത്തിന്റെ ശംഖമൃദന്ഗാദികളുടെ ശബ്ദഘോഷത്തിനായുള്ള ശാന്തമായ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പ്‌.

അങ്ങനെ ആര്‍ക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി,ആരെയോ കാത്തു വഴി കണ്ണുമായി സംവത്സരങ്ങളോളം നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്നതിനെയാണ് കാലം എന്ന് പറയുന്നത്.
കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ഒക്കേ ആണെങ്കിലും നാം കേട്ടിരിക്കുന്നതും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും "കാലം ആരെയും കാത്തിരിക്കില്ല"എന്നത് തന്നെ ആണ്.കാലചക്രം അനുഗതം തന്‍റെ കടമ നിറവേറ്റുന്നു-സമയത്തിന്‍റെ സദുപയോഗം.
സമയം ലഭിക്കുമ്പോള്‍ അത് ഉപയോഗിക്കാതിരുന്നാല്‍  പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിക്കുന്ന ജീവിതത്തിലെ ചില ഏടുകള്‍.....

അതാണ്‌ വാര്‍ധക്യത്തിന് മുന്‍പുള്ള യുവത്വം.
രോഗത്തിനുമുന്പുള്ള  ആരോഗ്യം.
പരീക്ഷക്ക്‌ മുന്‍പുള്ള പഠന സമയം.
മരണത്തിനു മുന്‍പുള്ള ജീവിതം.മുതലായവ.

കാലങ്ങളുടെ വില വേദനയോടെ ഏറ്റവും അറിയുന്നവര്‍ "ഗൌരവമായി പ്രണയിക്കുന്നവര്‍" അല്ലാതെ മറ്റാരുമാവില്ല ! "പരസ്പരം കാണാതെ എന്നാല്‍ കനവില്‍ എല്ലായിപ്പോഴും കണ്ട്,ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ  എന്നാല്‍ മൌനം വാചാലമാക്കി, എല്ലാ കുറ്റവും കുറവും അറിഞ്ഞ് പരസ്പരം  സ്നേഹിക്കുന്ന മനസുകള്‍ക്ക് മാത്രമേ അതിനു കഴിയു."അതുകൊണ്ട് തന്നെയാകണം വര്‍ഷങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കാനും മറ്റാരെക്കാള്‍ അവര്‍ക്ക്അറിയുന്നതും.

എന്നാല്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തിന്‍റെ വില അറിയണമെങ്കില്‍ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ വര്‍ഷം/അകാടെമിക്‌ ഇയര്‍  നഷ്ട്ടപെട്ട വിദ്യാര്‍ഥി യോളം ആര്‍ക്കും മനസിലാകില്ല.

ഒരു മാസത്തിന്‍റെ വില മാസം തികയാതെ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ അറിയുന്നത് പോലെ ആരും അറിയുന്നുണ്ടാകില്ല.

ഒരാഴ്ചയുടെ വില വീക്കിലി എഡിറ്റര്‍ അറിയുന്നു മറ്റാരെക്കാള്‍.

ഒരു മണികൂരിന്റെ വില മാതാ പിതാക്കളുടെ ബൈ പാസ്‌ ശസ്ത്രക്രിയാ മുറിയുടെ പുറത്തു കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന മക്കളെക്കാള്‍ ആര്‍ക്കറിയാം?

ഒരു മിനിറ്റ് നഷ്ട്ടത്തിന്റെ വില ഒരു മിനിടു മുന്‍പേ ഓടിയിട്ടും ലഭിക്കാതെ കടന്നു പോയ ട്രെയിന്‍ യാത്രക്കാരനെ അറിയൂ.

ആക്സിഡന്റ്റില്‍ നിന്ന് ഒരു തലനാരിഴ വ്യത്യാസത്തില്‍ മാത്രം രക്ഷപെട്ട വ്യക്തിക്കെ ഒരു സെക്കന്റ്‌ -ന്റെ വില അറിയൂ.

എന്നാല്‍ ഒരു മില്ലി സെക്കന്റ്‌ വില മനസിലാക്കുന്നത്‌ ഒരു മില്ലി സെക്കന്റ്‌ കൊണ്ട് രെകോര്‍ഡും,ഗോള്‍ഡ്‌ മെഡലും നഷ്ട്ടപെട്ട ഒരു അത് ലെറ്റ് -ന് ആയിരിക്കും.

സമയത്തിന്റെ സദുപയോഗത്തെ കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുന്ന കുറച്ചു ചിത്രങ്ങള്‍ ആണ് എന്നെ കൊണ്ട് ഇത് എഴുതിച്ചത്.ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴും നമ്മള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ പദം അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോകും.
" എന്തൊരു ടൈമിങ്ങ്! " എന്ന്.
(Pic-Courtesy-GMail)




























വെള്ളിയാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 16

അതിശയം ഈ കരവിരുത്...!!!

ചില കാഴ്ചകള്‍ നമ്മെ അതിശയിപ്പിക്കും.ചിലപ്പോള്‍ അമ്പരപ്പിക്കും.
 മനോഹരമായ കാഴ്ചകള്‍ മറ്റുചിലപ്പോള്‍ മനസിനെ ഒരു വേള മാത്രം മദിപ്പിച്ചേക്കാം.കാഴ്ചകള്‍ പലപ്പോഴും ആസ്വാദകരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും എന്നിരിക്കെ നിഗൂഡമായ കാഴ്ച്ചാ പ്രപഞ്ചം ത്രിമാനതലത്തില്‍ രേഖപെടുത്തിയ ഈ മനോഹരമായ "സ്ട്രീറ്റ്  ആര്‍ട്ട്‌"രൂപത്തിലൂടെ ആ അനുഗ്രഹീത കരങ്ങള്‍ "നേര്‍ കാഴ്ച്ചയുടെ പൊരുളറിയാന്‍  ഉള്ള ഉള്‍കാഴ്ചകള്‍ ആണ് ഏറ്റവും കരണീയം "എന്ന മഹത് വചനത്തിനു അടിവരയിടുന്നു.
(Picture Courtesy-:G-Mail)













 നേര്‍ കാഴ്ച്ചയുടെ പൊരുളറിയാന്‍  ഉള്ള ഉള്‍കാഴ്ചകള്‍ ആണ് ഏറ്റവും കരണീയം എന്ന മഹത് വചനത്തിനു അടിവരയിടുന്നു.